Microstory

Τα φώτα σβήνουν.
Εκτός από ένα.Το πιο αδύναμο...
Αχνή διαγράφεται η σκιά του καλλιτέχνη.
Τι κ αν είναι άδεια η σκηνή;
Παράσταση θα δώσει όπως πάντα.



Κι όσοι κατάφεραν να νιώσουν την ψυχή του,
όσοι διακρίνανε στα μάτια του το δάκρυ,
με ευλάβεια τα χέρια θα χτυπήσουν.



Ξεβάφοντας αργά το πρόσωπό του
και βγάζοντας τα ρούχα του θεάτρου
κατάκοπος κοιτώντας τον καθρέφτη λέει..
"Κατάφερα να αγγίξω τις χορδές τους"



Παράσημα δε θέλει να του δώσουν
ούτε τα χέρια του λουλούδια να γεμίσουν.
Διάφορους κόσμους του αρέσει να προβάλει
και του καθένα τα εσώψυχα να βγάζει.



Ανυπολόγιστη λοιπόν η πληρωμή του
και το χαμόγελο ζητά για ανταμοιβή του.

​

Συμπέρασμα που βγάζω μόνο ένα.
Σ' όλα τα θέατρα που παίζονται του κόσμου...
Στεφάνι που να αξίζει πια κανένα!