Microstory

Δεν περιμένει τίποτα
Τίποτα δε σε περιμένει αν δεν τρέξεις να το προλάβεις
Τρέχεις μαζί με το ρεύμα,
τρέχεις κόντρα στο ρεύμα,
τρέχεις ανάκατα
Μα όπως και να ‘χει
Τρέχεις.
Τρέχεις για τα μικρά και ασήμαντα
Τρέχεις για τα σημαντικά
Για τη ζωή σου την ίδια τρέχεις
Τρέχεις και προλαβαίνεις,
τρέχεις και μένεις πίσω
ή… τρέχεις και προσπερνάς.
Κάποια στιγμή βγαίνεις σε αδιέξοδο
και βλέπεις μόνο άσπρο
έναν άσπρο τοίχο να υψώνεται μπροστά σου
Έναν ψηλό τσιμεντένιο κρύο αδιαπέραστο τοίχο.
Στέκεσαι, τον κοιτάς για μια στιγμή.
Αρχίζει να στάζει νερό
Και το νερό πέφτει πολύ
Όλο και πιο πολύ και γεμίζει τον τοίχο,
γεμίζει το πάτωμα όπου στέκεσαι
και βουτάν τα πόδια σου στο νερό.
Και εσύ έχεις σταματήσει να τρέχεις
ή έστω έχεις διακόψει για λίγο το τρέξιμο
και αφήνεις τα πόδια σου στην αλλόκοτη αυτή στιγμή απροστάτευτα
Τα πόδια σου βυθίζονται στο νερό που γεμίζει το χώρο
και συ στέκεσαι σα μαγεμένη, σαν υπνωτισμένη μαριονέτα
Στέκεσαι μόνη
να κοιτάς κατάματα έναν πελώριο άσπρο τοίχο.