Microstory

Επικοινωνήστε με την Φιλίτσα Σοφιανού-Mullen

Ζηλεύω την γέρικη ρουτίνα

Του πρωινού καφέ,

Του γεύματος στη μια

Του μεσημεριανού ύπνου

Και του βραδινού γιαουρτιού στις οχτώ.

Τη σκούπα και το φαράσι κρεμασμένα

Από χοντρό καρφί στον τοίχο,

Το απογευματινό ατένισμα απ’ το μπαλκόνι

Με τα χέρια σταυρωμένα, άπραγα

Πάνω στην ξεφτισμένη καθαρή ποδιά.

Τότε η κάθε ώρα κάτι σημαίνει,

Το κάθε πράγμα έχει τη δουλειά του,

Η προσδοκία δεν καλεί την αλλαγή

Ούτε η ησυχία κλέβει τον ύπνο.

Κι όμως αντιστέκομαι στη ρουτίνα

Όπως ο παράνομος διαδηλωτής αντιστέκεται κατά της αρχής:

Κάθε πρωί πρέπει να επανεφεύρω τη ζωή,

Να καταστρώνω καινούργια σχέδια

Να τρυπώνω από καινούργιους δρόμους,

Κι όπως είπε ο Albee,

Επειδή βιάζομαι ακολουθώ την κυκλική οδό.

Κύκλοι γύρω από τον εαυτό μου, τελικά,

Σαν τα γερόντια της διπλανής πόρτας,

Μα οι δικοί μου απρόβλεπτοι

Αν και το ίδιο απελπισμένοι.